فرورفتگی ویا پر شده باید حداکثر ۱۰ میکرومتر باشد، و اگر ویا داخل پنجره خمیر لحیم پد حرارتی قرار دارد، ۵ میکرومتر. دلیلش ساده است: هر میکرومتری که سطح آزاد لحیم پایینتر از سطح بدنه پد بنشیند، حجمی از خمیر را میبلعد که باید زیر پد میماند، و کمبود آن به صورت حفره یا اتصال نازک درست در مسیر حرارتی بیرون میزند.
در کار روزمره اما بیشتر شکایتها از فرورفتگی نیست. از ویایی است که در برگه سفارش «پر شده» حساب میشود ولی در واقع فقط دهانهاش بسته شده است. این تفاوت را باید با حجم شمرد، نه با تصویر زیر میکروسکوپ. روی تصویر نوری، فرورفتگی ۱۰ و ۵۰ میکرومتر تقریباً یکسان به نظر میرسد و عدد را باید از برش گرفت.
حجم را بشمارید، نه ظاهر را
یک ویای ۰.۳۰ میلیمتری در برد ۱.۶ میلیمتری حدود ۰.۱۱۳ میلیمتر مکعب جا میگیرد. اگر روی پد حرارتی ۵ در ۵ میلیمتر شانزده ویا با همین قطر داشته باشید و همه باز باشند، حدود ۱.۸ میلیمتر مکعب خمیر در بدنهها غیب میشود.
این عدد را با ۳ میلیمتر مکعب مقایسه کنید، حجم خمیری که برای اتصال ۶۰ میکرومتری روی همان پد ۵ در ۵ لازم است. یعنی ۶۰ درصد خمیر در ویاها میماند و به اتصال نمیرسد. به زبان ضخامت، ۳۶ میکرومتر از ضخامت اتصال کم میشود و این کمبود دقیقاً زیر قالب مینشیند.
حالا همان محاسبه را با فرورفتگی ۵۰ میکرومتری تکرار کنید. هر ویا فقط ۰.۰۰۳۵ میلیمتر مکعب میگیرد و شانزده ویا مجموعاً ۰.۰۵۶ میلیمتر مکعب، یعنی کمتر از ۲ درصد حجم ۳ میلیمتر مکعب. به اتصال تقریباً ۱ میکرومتر میرسد. یعنی فرورفتگی در حد مجاز تقریباً هیچ اثری ندارد و آنچه خمیر را میخورد بدنه باز است.
گاز هم همین جا بازی میکند
در حفره سر بسته، هوایی که در بدنه ویا مانده است در ۲۴۵ درجه حجمش حدود ۱.۷۴ برابر میشود. اگر فرورفتگی پنجاه میکرومتر باشد، همین گاز هنگام ذوب خمیر دو تا سه نانولیتر جابهجا میشود و در مقیاس یک پد حفره نمیسازد. اما در بدنهای که بیست درصد حجمش خالی است، هر ویا حدود ۱۷ نانولیتر گاز آزاد میکند و شانزده ویا نزدیک ۰.۲۷ میلیمتر مکعب، یعنی حدود ۹ درصد حجم خمیری که زیر پد چاپ شده است. همین گاز است که در مرکز پد جمع میشود، جایی که مسیر حرارتی باید از آن عبور کند.
به این دلیل است که پر کردن باید کامل باشد و بعد روی آن روکش مسی بیاید، نه اینکه فقط دهانه بسته شود.
سه اشتباهی که تکرار میشود
پر کردن با خمیر به جای پر کردن مسی و روکش. خمیر در پخت جمع میشود و پس از دو رفلوی بعدی حدود ۴۰ تا ۶۰ میکرومتر چاله میماند، درست در همان جایی که میخواستیم تخت باشد. روشی که قبول داریم پر کردن مسی از هر دو سر برد و روکش مسی روی آن است، همان نوع هفتم IPC-4761 (filled and capped). تفاوت انواع در انواع IPC-4761 برای ویا در پد آمده است.
پوشاندن دهانه با ماسک روی ویا باز. ماسک روی حفره در رفلو میترکد و خمیر به داخل حفره کشیده میشود. اگر هدف فقط جدا کردن لحیم از حفره باشد پوشاندن با ماسک منطقی است، اما اگر هدف نگه داشتن خمیر روی پد باشد، نیست.
اندازهگیری فرورفتگی روی پنل بدون برش. میکروسکوپ نوری عمق را نشان نمیدهد، فقط سایه و رنگ را نشان میدهد و عددی که میدهد به زاویه نور وابسته است. عمق واقعی با برش، و در کنارش با پروفایلومتر خوانده میشود، و همین عدد باید در گزارش نمونه اول قرار بگیرد.
نخشک کردن برد قبل از چاپ. بردی که در محیط مرطوب مانده است هنگام رفلو بخار را باز میگرداند و خمیر را از زیر پد بلعد. خشک کردن طبق J-STD-033 جزء محاسبه خمیر است، نه یک مرحله جدا.
آنچه SUPERB PCBA کنترل میکند
اطلاعات منتشرشده: حداکثر فرورفتگی برادهگیری سهبعدی ۱۰ میکرومتر و ۵ میکرومتر برای ویایی که باید زیر پنجره خمیر تخت بماند، مس روکش حداقل ۲۰ میکرومتر در دیواره، حداقل قطر ویا ۰.۰۷۵ میلیمتر با لیزر و ۰.۱۵ میلیمتر با مته، و بررسی حجم خمیر هر پنجره با SPI سهبعدی قبل از رفلو. آزمایش داخلی با X-ray و پر طبق IPC-7095 انجام میشود و سقف حفره روی پد حرارتی جدا از ردیف پایهها گزارش میشود تا نتیجه خوب روی پایهها، پد بد را پنهان نکند.
این اعداد روی صفحه توانمندی PCB آمده است. خط ویای هم که این محدودیتها در آن تعریف میشود در PCB با ویاهای HDI شرح داده شده و سمت مونتاژ کامل در مونتاژ کامل PCBA است. SUPERB Tech همین ترتیب را روی هر بیلد ویای در پد اجرا میکند: پر کردن، تختسازی، اندازهگیری با برش، بعد چاپ.
مرز صادقانه: عدد ۱۰ میکرومتر حد پر کردن است و به معنای این نیست که هر پنل ماهانه این عدد را در هر نقطه میدهد. روی پنلهای پرتراکم با پدهای کوچک، همین محدودیت را در قرارداد میگذاریم و آن را قبل از شروع پنل میگوییم. جایی که هم پد بسیار نازک است و هم خمیر زیاد لازم است، راهحل غالباً تغییر ضخامت استنسل و الگوی پنجره است، نه اصرار بر پر کردن بیشتر.
چه چیزی با سفارش بفرستید
قطر ویا و اینکه در پد است یا نه، ضخامت برد، نوع پر کردن مورد نیاز (نوع هفتم با روکش یا نوع پنجم بدون روکش)، عمق فرورفتگی مجاز و جایی که اندازهگیری میشود، اندازه پد و پیچ کانکتور، ضخامت استنسل و حجمی که روی هر پنجره میخواهید، و اینکه آیا روی همان محدوده گرماگیر نصب میشود یا نه. با این هفت مورد، نوع پر کردن و ضخامت استنسل قبل از اولین نمونه مشخص میشود و تغییر آن بعد از آن، هزینه نهایی دارد.