ترکی که بعد از چند صد سیکل حرارتی زیر BGA پیدا میشود معمولاً در لحیم نیست، در رزین زیر پد است. ترک از لبه پد شروع میشود، در مرز رزین و الیاف شیشه پیش میرود و در نهایت به یک مدار باز متناوب میرسد که در تست عملکرد اولیه هیچ نشانهای ندارد. سه چیز آن را میسازند: پیک رفلو 235 تا 250 درجه در فرآیند بدون سرب، اختلاف ضریب انبساط حرارتی رزین و مس بعد از عبور از Tg، و پدی که نسبت به تکیهگاه رزین اطرافش کوچک یا بد تعریف شده است.
چرا پد میترکد و لحیم سالم میماند
مس ضریب انبساط 17 ppm بر درجه دارد و رزین بالای Tg به 200 ppm و بیشتر میرسد. برد در 250 درجه است و در چند ثانیه به 25 درجه برمیگردد. پد و رزین هر دو منقبض میشوند اما با دو نرخ متفاوت، و چون مس به رزین چسبیده است، کل اختلاف به صورت کشش روی لبه پد مینشیند. لحیم در این بازی انعطافپذیرتر است و تسلیم میشود؛ رزین تسلیم نمیشود، میشکند.
نوع تعریف پد تعیین میکند این کشش کجا جمع شود. در پد مشخصشده با ماسک (SMD) دهانه ماسک کوچکتر از پد مسی است و یک طاقچه ماسک روی لبه پد میماند؛ همان طاقچه نقطه تمرکز تنش است و ترک از آنجا شروع میشود. در پد مشخصشده با مس (NSMD) ماسک بازتر از پد است و تنش روی محیط بزرگتری پخش میشود. هیچکدام مطلقاً بهتر نیستند؛ انتخاب باید با فاصله پیچ، اندازه پد و تعداد سیکل حرارتی همخوان باشد، نه با عادت.
ضخامت مس هم در همین معادله است. مس یک اونس، 35 میکرومتر است و مس دو اونس، 70 میکرومتر. پد ضخیمتر در برابر خم شدن سختتر است و همان سفتی باعث میشود تغییر شکل به جای پد، به مرز رزین و مس منتقل شود. روی بردهایی با مس سنگین برای جریان بالا، این نکته چیزی است که باید در همان مرحله انتخاب استک دیده شود، نه بعد از اولین برش مقطعی.
عددهایی که تصمیم را میسازند
پیک دما. SAC305 در 217 درجه ذوب میشود و پیک پروفایل 235 تا 250 درجه است. آلیاژ با سرب در 183 درجه ذوب میشود و پیک 205 تا 220 درجه دارد. هر 30 درجه اختلاف، انبساط بیشتری روی مرز رزین و مس میگذارد و همان چیزی است که بردهای نظامی و پزشکی را به سمت آلیاژ با سرب میبرد، وقتی استاندارد اجازه بدهد.
تعداد عبور از رفلو. هر عبور یک سیکل کامل انبساط و انقباض است. برد دوزریره با یک عبور برای رویه و یک عبور برای پشت ساخته میشود و برد با قطعات دوطرفه و قطعات حساس به رطوبت ممکن است سه یا چهار عبور ببیند. شمردن عبورها بخشی از ارزیابی ترک است، نه یک جزئیات اداری.
تاببرداری. حد ما برای مونتاژ 0.75 درصد است و برای HDI و روگرفلکس 0.5 درصد. برد 200 میلیمتری با 0.75 درصد، 1.5 میلیمتر از تخت خارج است؛ زیر BGA این اختلاف روی چهار گوشه پد مینشیند و اولین ترک همانجا ظاهر میشود.
هندسه پد. حداقل پد BGA روی ENIG هشت میل و روی HASL ده میل است، حداقل پیچ 0.45 میلیمتر و در HDI 0.30 میلیمتر. پد کوچکتر از این حد، همزمان با کاهش سطح چسبندگی رزین، تنش را روی مساحت کمتری پخش میکند.
حفره در اتصال. حفره زیاد زیر پد حرارتی، سطح مؤثر اتصال را کم میکند و اختلاف دما بین مرکز و لبه پد را بزرگتر میکند؛ همان اختلاف دما، تنش را به لبه میبرد. معیار پذیرش ما زیر 5 درصد سطح با X-ray CT مطابق IPC-7095 است.
سیکل حرارتی. تست استاندارد IPC-9701 معمولاً بین منفی 40 و مثبت 125 درجه و در بازه هزار سیکل تعریف میشود، و ترک پد در همین تست خودش را نشان میدهد، نه در تست عملکرد. اگر برنامه قابلیت اطمینان مشتری چنین بازهای دارد، ارزیابی پد و فاصله پیچ باید از همان نمونه اول شروع شود، چون بعد از تأیید استک، تغییر آن هزینه اصلاح دوباره دارد.
سه اشتباهی که در نمونه اول دیده میشود
تعریف پد با ماسک برای اینکه فضای ماسک بیشتر شود. این کار طاقچه ماسک روی لبه میسازد و تنش را دقیقاً به همان خط میآورد. اگر فاصله پیچ اجازه بدهد، پد مشخصشده با مس با فاصله 0.3 میلیمتر مس تا لبه، انتخاب امنتری است.
ریورک با هوای گرم در دمای بالا و چند بار. هر ریورک یک سیکل حرارتی موضعی است و گرمکردن نقطهای، اختلاف دما بین پد و رزین اطراف را از حالت رفلو بدتر میکند. ریورک باید با پروفایل کنترلشده و روی همان برد انجام شود، و تعدادش در پرونده ثبت شود.
جداسازی برد با V-score نزدیک BGA. شکستن برد روی خط V-score یک شوک مکانیکی به لبه میدهد و ترک رزین زیر پد را قبل از اولین سیکل حرارتی شروع میکند. برای برد با BGA در فاصله کم از لبه، برش با روتر و تب مناسب انتخاب درست است.
SUPERB چه چیزی را کنترل میکند
پد BGA روی ENIG با حداقل هشت میل و پیچ 0.45 میلیمتر، تببرداری زیر 0.75 درصد برای SMT و زیر 0.5 درصد برای HDI و روگرفلکس، برش با روتر به جای V-score در ناحیه BGA، رفلو در کوره دوازده زون با نیتروژن زیر 500 ppm روی SAC305، خشککردن 125 درجه مطابق J-STD-033 قبل از عبور دوم، و بازرسی X-ray دوبعدی و CT مطابق IPC-7095 برای حفره.
مرز صادقانه: ترک پد یک تست مخرب است. کشش پد روی نمونه اول و برش مقطعی، دو ابزاری است که ما در اختیار میگذاریم؛ اما دوام بلندمدت در سیکل حرارتی، با تست IPC-9701 روی برد واقعی و در برنامه قابلیت اطمینان مشتری سنجیده میشود، نه با یک بازرسی چشمی در پایان خط. محدوده فرآیند روی قابلیت PCB، مسیر مونتاژ روی مونتاژ PCBA کامل و کار دفاعی روی PCBA برای دفاع و رادار آمده است.
چه چیزی بفرستید
ابعاد پد و نوع تعریف آن، فاصله پیچ، ضخامت مس، ضخامت برد و تعداد لایه، آلیاژ و پیک پروفایل، تعداد عبور از رفلو، روش جداسازی برد، و استاندارد قابلیت اطمینانی که محصول باید برآورده کند. با اینها میتوان قبل از اولین پنل گفت پد در محدوده امن است یا باید تعریف و فاصلهاش عوض شود.