پاسخ کوتاه: وید (حفره گاز) بخشی طبیعی از هر اتصال BGA است و حد قابل قبول آن صفر نیست. عدد پذیرش باید در نقشه یا قرارداد نوشته شده باشد؛ چیزی که در عمل تصمیم میگیرد اندازه و محل حفره است، نه درصد کلی پکیج. اگر مشتری عددی تعیین نکرده باشد، رایجترین مرجع جدول پذیرش IPC-7095 است: حفره در هر گلوله حداکثر ۳۰ درصد سطح اتصال، و در پد حرارتی مرکزی حداکثر ۲۵ درصد. برای کاربردهای حساس همین ۳۰ درصد در قرارداد به ۱۵ یا ۱۰ درصد پایین آورده میشود، و اگر قرارداد ساکت باشد بحث قبول یا رد در نهایت سلیقهای میشود.
نکتهای که کمتر گفته میشود این است که محل حفره از درصد آن مهمتر است. یک حفره ۱۵ درصدی در لبه اتصال یا روی سطح مشترک گلوله و پد، از یک حفره ۲۵ درصدی در مرکز بدتر است: در حالت اول سطح باربری اتصال کم میشود و در سیکلهای حرارتی همان نقطه شروع ترک است. به همین دلیل گزارش بازرسی درست، درصد را همراه با محل حفره میدهد، نه یک عدد کلی برای کل پکیج.
وید از کجا میآید
در ریفلو، گلوله و خمیر لحیم ذوب میشوند و گاز باید پیش از انجماد از اتصال خارج شود. هر عاملی که مقدار گاز را زیاد کند یا راه خروج را ببندد، وید میسازد.
۱) مواد فرار خمیر و فلاکس. بخشی از حجم خمیر، حلال و فعالکننده است که باید در مرحله پیشگرم و قبل از ذوب کامل تبخیر شود. پروفایل کوتاه یا پرشیب این کار را نیمهکاره میگذارد؛ گاز موقع انجماد داخل اتصال میماند.
۲) رطوبت بسته و برد. بسته BGA و برد مدار چاپی رطوبت جذب میکنند. اگر بیک طبق J-STD-033 انجام نشود، بخار آب در دمای بالای ۲۲۰ درجه با فشار از پد بیرون میزند و حفرهای روی سطح مشترک میگذارد. این نوع وید خطرناکترین است، چون دقیقا همان ناحیهای را ضعیف میکند که باید بار مکانیکی اتصال را تحمل کند.
۳) هوای محبوس در ویا در پد. اگر ویا زیر پد حرارتی پر نشده یا سرپوش نداشته باشد، هوا و بخار فلاکس از داخل سوراخ به لحیم مذاب میآید و به شکل یک حفره بزرگ درست زیر پد بیرون میزند. در بردهای RF و بردهای قدرت که پد حرارتی بزرگ دارند، این حالت شایعترین منبع وید است.
۴) ذوب ناهمزمان. بدنه BGA مثل گرماگیر عمل میکند؛ گلولههای مرکزی دیرتر از گلولههای محیطی به دمای ذوب میرسند. نتیجه، پنجره کوتاهتر برای خروج گاز و ترشوندگی ناهموار است. روی پکیجهای بزرگ با پد مرکزی، تفاوت چند ثانیهای بین مرکز و لبه کافی است تا مرکز با وید بیشتر و لبه تمیز بسته شود.
۵) حجم خمیر و وضعیت پد. خمیر بیشتر از نیاز، گاز بیشتری دارد و ارتفاع ایستایی اتصال را هم بالا میبرد. پد اکسیدشده یا آلوده ترشوندگی را کم میکند و گاز را زیر خودش حبس میکند. در pitchهای زیر ۰.۵ میلیمتر، همین دو عامل بیشتر از پروفایل اثر میگذارند.
چرا درصد کلی پکیج معیار بدی است
سه دلیل دارد. اول، X-ray دوبعدی حفره را در تمام ضخامت جمع میزند؛ حفرهای که روی سطح مشترک است ممکن است در تصویر کوچکتر از واقعیت دیده شود و حفرهای که در میانه اتصال است بزرگتر. دوم، یک عدد برای همه گلولههای یک پکیج معنا ندارد: در پکیجی که چند پد حرارتی دارد، حفره زیر پد حرارتی اثر حرارتی دارد و حفره در گلوله سیگنال اثر مکانیکی. سوم، توزیع حفرهها مهم است؛ چند حفره کوچک همصفحه در یک سطح، بدتر از یک حفره بزرگ در مرکز است، چون سطح باربری را یکنواخت کم میکند.
در کاربردهای نظامی، پزشکی و RF که سیکل حرارتی و لرزش جدی دارند، همین سه نکته تفاوت بین یک اتصال با عمر ۱۰ ساله و یک اتصال با ترک زودهنگام است. به همین دلیل ما گزارش وید را بهصورت هر گلوله جداگانه میدهیم، نه یک میانگین برای پکیج.
استاندارد چه میگوید و اندازهگیری چطور انجام میشود
جدول زیر جمعبندی محدودههایی است که در مکاتبات با مشتری استفاده میکنیم. عدد نهایی همیشه همان است که در نقشه یا قرارداد آمده؛ اگر نقشه عدد سختتری بخواهد، همان حاکم است.
| محل حفره | حد رایج پذیرش |
|---|---|
| گلوله سیگنال، کلاس ۲ و ۳ | حداکثر ۳۰ درصد سطح اتصال |
| پد حرارتی مرکزی | حداکثر ۲۵ درصد |
| کاربرد حساس طبق قرارداد | ۱۵ یا ۱۰ درصد |
| هدف فرایند ما در نمونه اول | زیر ۵ درصد |
اندازهگیری سه بخش دارد. نمای عمودی X-ray درصد سطح هر گلوله را میدهد. نمای مورب شکل اتصال و عیب سر در بالش (head-in-pillow) را نشان میدهد، یعنی جایی که گلوله به خمیر چسبیده ولی ذوب نشده و در نمای عمودی تقریبا سالم به نظر میرسد. برش CT یا مقطع، عمق و محل حفره را مشخص میکند.
چهار اشتباهی که در بازرسی و خرید تکرار میشود
۱) قضاوت با درصد کل پکیج. گزارشی که فقط یک عدد برای کل BGA میدهد، محل حفره را پنهان میکند. وقتی اتصال در تست حرارتی شکست، معلوم میشود آن عدد هیچ چیزی درباره ریسک نگفته بود.
۲) پنهان کردن علت با ریفلوی خلأ. خلأ وید را کم میکند، ولی رطوبت قطعه یا خمیر نامناسب را حل نمیکند. اگر بیک انجام نشده باشد، همان رطوبت در سیکل حرارتی بعدی مشکل دیگری میسازد و ریفلوی خلأ فقط بازرسی را تمیزتر میکند، نه اتصال را.
۳) ویا در پد بدون پرشدگی و سرپوش. سفارش برد با پد حرارتی بزرگ و ویاهای باز، تقریبا همیشه وید زیر پد دارد. پرشدگی و سرپوش با فرورفتگی کنترلشده، این منبع را از اول حذف میکند.
۴) بیک نکردن قطعات MSL. ریل بازشدهای که چند هفته در انبار مانده، رطوبت گرفته است. بیک ۱۲۵ درجه طبق J-STD-033 پیش از مونتاژ، ارزانترین کار برای حذف وید سطح مشترک است و بیشترین مقدار را نادیده میگیرند.
در خط ما چه اتفاقی میافتد
پروفایل هر پکیج جدید با ترموکوپل روی مرکز BGA، لبه، سطح برد و قطعات مجاور ساخته میشود و تا وقتی همه نقاط داخل پنجره نباشند قفل نمیشود. برای SAC305 پیک ۲۳۵ تا ۲۴۵ درجه، زمان بالای ۲۱۷ درجه بین ۶۰ تا ۹۰ ثانیه و شیب حداکثر ۲ تا ۳ درجه بر ثانیه است. ریفلو دوازده زون با نیتروژن زیر ۵۰۰ ppm اجرا میشود و حجم خمیر پیش از ریفلو با SPI سهبعدی کنترل میشود. جزئیات تجهیزات در صفحه کارگاه SMT آمده است.
هر پکیج جدید با X-ray دو بعدی و CT نمونه اول بررسی میشود و در تولید انبوه از هر لات نمونهگیری میکنیم. در بردهایی که ویا در پد دارند، پرشدگی و سرپوش با فرورفتگی حداکثر ۱۰ میکرون کنترل میشود و قطعات حساس طبق J-STD-033 بیک میشوند. بعد از ریفلو، AOI سهبعدی و تست الکتریکی روی همان برد انجام میشود؛ محدوده کار در صفحه قابلیتهای PCB فهرست شده و خدمات مونتاژ در صفحه مونتاژ PCBA است.
برای ارزیابی چه چیزی بفرستید
استکآپ و ضخامت برد، پرداخت سطح پد (ENIG، OSP یا HASL)، pitch و قطر پد، نوع خمیر، اینکه ویا در پد دارید یا نه، معیار پذیرش وید در نقشه و تعداد نمونه اول. با این موارد جواب یک عدد نیست: یک پروفایل، یک روش بازرسی و یک معیار قبول مشخص میشود که بشود روی آن توافق کرد.