انحراف مته در برد ضخیم از خم شدن مته پیش از شروع برش میآید، نه از دقت میز دستگاه. مقدار این خمش با مکعب عمق و با توان چهارم قطر مته رابطه دارد، پس کوچک شدن قطر و بالا رفتن ضخامت هر دو با هم علیه شما کار میکنند. یک مته ۰.۲۵ میلیمتری که ۳.۲ میلیمتر لامینت را میشکافد روی نسبت ۱۳ به ۱ کار میکند و اگر قطر به ۰.۲۰ برسد همان سوراخ روی ۱۶ به ۱ است. در این محدوده نوک مته روی رزین نرمتر مسیر خودش را باز میکند، و آنچه در بازرسی میبینید یک سوراخ کج نیست؛ یک حلقه مسی باریک در یک طرف است.
ترتیب خرابی همیشه یکی است. مته با جابهجایی چند صدم میلیمتر وارد میشود، سوراخ از مرکز پد بیرون میزند، حلقه در سمت مخالف نازک میشود، و برد تست الکتریکی را پاس میکند چون هنوز اتصال برقرار است. بعد در اولین سیکل حرارتی همان هلال نازک ترک میخورد، چون هم ضخامت مس دیواره کم شده و هم پهنای حلقه، و بار حرارتی لامینت روی نقطهای میافتد که استحکامش از همه کمتر است.
حاشیهای که واقعاً دارید
حساب را روی یک نمونه انجام بدهیم. پد ۰.۶۵ میلیمتر، سوراخ پایانی ۰.۳۰. برای رسیدن به ۰.۳۰ بعد از آبکاری، مته باید حدود ۰.۳۵ باشد، چون هر طرف حدود ۲۵ میکرومتر مس اضافه میشود. حلقه اسمی میشود نصف اختلاف، یعنی ۰.۱۵ میلیمتر. با تلرانس موقعیت ±۰.۰۷۵ میلیمتر، در بدترین حالت ۰.۰۷۵ میماند که از حد ۰.۰۸۹ میلیمتر، یعنی ۳.۵ میل برای مس ۱ اونس، کمتر است. یعنی همین ترکیب روی کاغذ مجاز و در عمل مرزی است، و یک خطای کوچک در مته یا در ارتفاع انبوهه آن را به شکست حلقه میرساند.
دو عدد دیگر هم همینجا تعیین میشوند. اول، ثبت بین لایهها که در حدود ±۰.۰۲۵ تا ۰.۰۶ میلیمتر است و مشخص میکند مته با چه حاشیهای به پد لایه داخلی میرسد. دوم، نسبت طول به قطر که در خط استاندارد ۱۰ به ۱ و در خط تعداد لایه بالا تا ۲۵ به ۱ است. برد ۳.۲ میلیمتری با سوراخ ۰.۲۰ روی ۱۶ به ۱ است، پس چنین بردی روی خط تعداد لایه بالا ساخته میشود، نه روی خط استاندارد، و این تفاوت در قیمت و در موعد هم دیده میشود.
سه مکانیزم که انحراف میسازند
خمش مته در انبوهه. اگر سه برد را روی هم بچینید تا هزینه هر سوراخ کم شود، عمق سه برابر میشود و خمش تا ۲۷ برابر. در متههای زیر ۰.۳ میلیمتر، اولین محدودیت ارتفاع انبوهه است، نه ظرفیت تولید.
ورودی و پشتیبان. فویل آلومینیومی نازک به نوک مته اجازه میدهد تا قبل از برش روی مس بلغزد. ورودی فنولیک یا ضخیمتر نوک را ثابت نگه میدارد، و پشتیبان خروجی برادگی و پلیسه لبه را کنترل میکند. بدون پشتیبان، لبه خروجی براده میدهد و لحیم در آن نقطه درست تشکیل نمیشود.
سایش و اسپیندل. مته کوچک باید بر اساس تعداد ضربه کنار گذاشته شود، نه بر اساس شکستن. متهای که سالم است اما لبهاش گرد شده، سوراخ را با انحراف بیشتر و گرمای بیشتر میزند، و این در گزارش مقطع به شکل دیواره نامنظم دیده میشود. لرزش اسپیندل و ارتفاع نامناسب کفش فشاری هم همان اثر را دارند.
چطور انحراف را قبل از فرزکاری ببینیم
انحرافی که در بازرسی بعد از مونتاژ دیده میشود، گران تمام میشود، چون در آن مرحله دیگه تختهای برای تصحیح نمانده. سه بررسی باید قبل از فرزکاری انجام شود: اول، بررسی موقعیت سوراخ نسبت به مارکرهای لایه داخلی با اشعه ایکس روی چند نقطه از پنل، دوم، بررسی حلقه در تنگترین نقطه پد با توجه به جهت انحراف، و سوم، یک مقطع از ناحیهای که بیشترین انحراف را دارد. مقطع محل خود را نشان میدهد؛ عکس روی سوراخ نشان میدهد که حلقه کم شده، اما نه اینکه چرا.
برای بردهای تعداد لایه بالا یک عامل دیگر هم هست: لایههای داخلی در جریان تورکردن کمی جمع میشوند، و مقدار این جمع شدن با هر بار تکرار پرس قابل پیشبینی است اگر ضریب جمع شدن لامینت در برنامه مته اعمال شده باشد. اگر این ضریب اعمال نشده باشد، انحراف مته روی پنل یکنواخت نیست و تمام سوراخها در یک جهت جابهجا میشوند، که در بردهای بزرگ به شکل یک راستا در حلقههای یک طرف دیده میشود.
سه اشتباهی که تکرار میشود
انبوهه کردن برای سوراخ ریز. صرفهجویی در هزینه هر سوراخ، در ضایعات سه برد ظاهر میشود، چون هر سه با هم بیرون از تلرانس میروند و ضایعات یکجا حساب میشود.
نوشتن قطر بدون مشخص کردن مته یا ابعاد پایانی. یک عدد ۰.۱۵ در فایل، مته است یا سوراخ پایانی؟ در حالت دوم مته حدود ۰.۲۰ میشود و اگر فرایند همان ۰.۱۵ را بزند، سوراخ پایانی حدود ۰.۱۰ در میآید و پین جا نمیشود. در حالت اول، کارگر مکانیکی باید بداند که باید آبکاری را حساب کند، وگرنه حلقه بیدلیل نازک میشود.
پذیرفتن خروج حلقه به بهانه کلاس ۲. استاندارد در کلاس ۲ مقدار محدودی خروج را میپذیرد، در کلاس ۳ هیچ خروجی مجاز نیست، و خروج به داخل یک صفحه مسی در هیچ کلاسی قابل قبول نیست. اگر این تصمیم بدون بازرسی اشعه ایکس قبل از فرزکاری گرفته شود، تصمیم روی حدس است، نه روی اندازهگیری.
SUPERB چه چیزی را کنترل میکند
سوراخکاری مکانیکی از ۰.۱۵ میلیمتر و لیزری از ۰.۰۷۵، تلرانس موقعیت ±۰.۰۷۵ برای سوراخ آبکاریشده و ±۰.۰۵ برای غیرآبکاری و ±۰.۱۰ برای اسلات، حلقه ۳.۵ میل روی مس ۱ اونس و ۴.۵ میل روی ۲ اونس، ثبت بین لایهها ±۰.۰۲۵ تا ۰.۰۶، نسبت طول به قطر ۱۰ به ۱ در خط استاندارد و تا ۲۵ به ۱ در خط تعداد لایه بالا، تا ۶۸ لایه، و پنل تا ۶۲۲ در ۱۰۹۲ میلیمتر. بازرسی موقعیت سوراخ با اشعه ایکس قبل از فرزکاری انجام میشود و گزارش مقطع همراه محصول میرود، به همراه گزارش امپدانس در بردهای کنترلی.
مرز صادق: اگر در فایل مشتری حلقه اسمی فقط دو صدم میلیمتر از تلرانس بزرگتر باشد، هیچ فرایند سوراخکاری جبرانش نمیکند و ما این را در بازرسی پیش از تولید اعلام میکنیم، نه بعد از اولین پنل. محدودهها روی توانمندی ساخت PCB ، تعداد لایه روی PCB چندلایه و پارامترهای لامینت روی پارامترهای فرایند FR-4 است.
با سفارش چه چیزی بفرستید
قطر سوراخ به صورت مته یا ابعاد پایانی، تلرانس موقعیت، اندازه پد و حلقه اسمی، تعداد لایهها و ضخامت نهایی، اینکه سوراخ در پد BGA یا در ناحیه press-fit است یا نه، و کلاس IPC. با اینها جواب یک عدد مشخص است؛ بدون آنها هر عددی که گفته شود فقط یک حدس گرانقیمت است.