عددهایی که پنجره را تعیین میکنند
برای خمیر لحیم SAC305 دمای ذوب ابتدایی ۲۱۷ درجه و ذوب کامل حدود ۲۲۰ درجه است، اما اتصال سالم به دمای بالاتر نیاز دارد: حداقل اوج دما ۲۲۸ درجه و بهتر از آن ۲۳۰ درجه، با سقف ۲۵۰ درجه برای بردهای معمولی. مدت ماندن بالای ۲۱۷ درجه بین ۴۰ تا ۹۰ ثانیه است و برای بردهای سنگین تا ۱۲۰ ثانیه میرسد. شیب گرم شدن حداکثر ۳ درجه در ثانیه و شیب سرد شدن حداکثر ۶ درجه در ثانیه، و کل مسیر از ۲۵ درجه تا اوج زیر ۸ دقیقه. مشکل عملی این است که یک پین متصل به پلین زمین دو اونس تا چندین برابر یک پد سیگنال جرما دارد و دیرتر گرم میشود. اگر فرآیند فقط ۳ ثانیه تماس با هویه یا موج بدهد، دیواره هرگز به ۲۱۷ درجه نمیرسد و لحیم روی پوسته منعقد میشود.در لحیم موجی همین اعداد یک پله سختتر میشوند: دمای وان حدود ۲۵۰ تا ۲۶۰ درجه، زمان تماس ۲ تا ۴ ثانیه و پیشگرم بالای برد ۹۰ تا ۱۲۰ درجه. اگر پیشگرم پایین باشد، موج باید هم اختلاف دما را جبران کند و هم فلاکس را فعال، و در عمل فقط یک پوسته روی پین میگذارد. زاویه برد ۵ تا ۷ درجه هم روی کشش لحیم اثر دارد، و روی پینهای بلند، لحیم قبل از رسیدن به بالای بشکه منعقد میشود.
پنج اشتباهی که اتصال سرد میسازد
اولین اشتباه، بالا بردن دمای هویه به جای پیشگرم است. فلاکس میسوزد، ماسک بلند میشود و دیواره سوراخ همچنان سرد میماند. اگر بشکه به دما نرسیده باشد، دمای بالاتر هویه فقط فلاکس را میسوزاند. دومین اشتباه، پیشگرم کم در موج یا لحیم انتخابی است. اختلاف دما بین دو طرف برد زیاد میشود، فلاکس فعال نمیشود و موج فقط یک پوسته روی پین میگذارد. این نقص در بردهای چندلایه با پلین زمین خیلی رایج است، چون گرما از طرف پد به سرعت برد میرود. سومین اشتباه، نبود تسهیل حرارتی کافی (پرههای اتصال پد به پلین) است. پدی که مستقیم به پلین وصل شده، گرما را نگه نمیدارد و در موج سرد میماند؛ چهار پره باریک تعادل لازم را میسازد، بدون اینکه جریان پد را قطع کند. چهارمین اشتباه، اندازه گیری پروفایل روی برد خالی یا روی پد سیگنال است. ترموکوپل باید روی سنگینترین پین و روی پد زمین باشد، چون همان نقطه است که دیرتر به دما میرسد و پروفایل را تعیین میکند.پنجمین مورد، اتصال سرد کاذبی است که از حرکت میآید. اگر برد بین ۲۲۰ و ۲۱۷ درجه تکان بخورد، یعنی روی نوار نقاله یا در جابهجایی دستی، لحیم در حال انجماد ترک میخورد و ظاهرش شبیه اتصال سرد است. این دو را با برش عرضی از هم جدا میکنیم، چون درمانشان یکی نیست: اولی پروفایل میخواهد و دومی مهار مکانیکی.
چطور تشخیص میدهیم
برای پینهای زمین، بازرسی چشمی کافی نیست، چون فیله رویی میتواند کامل باشد. در بردهای چهارلایه و بالاتر با پلین ضخیم، پیشنهاد میکنیم قبل از تست عملکرد یک نمونه برش عرضی زده شود: اگر ضخامت مس بشکه کمتر از ۲۰ میکرون یا لایه بینفلزی ناپیوسته باشد، تست عملکرد هم آن را نشان نمیدهد و نقص در نصب مشتری بیرون میآید.
در بازرسی ظاهری طبق IPC-A-610، اتصال سالم فیله مقعر و براق دارد، در حالی که اتصال سرد سطح دانهدانه، کنجهای گرد و زاویه ترشوندگی کم دارد. برای پینهای پنهان، تصویربرداری X-ray دوبعدی و CT و در نهایت برش عرضی تشخیص را قطعی میکند: لایه بینفلزی (IMC) باید یکنواخت و پیوسته باشد. اگر برش نشان دهد که لحیم تنها روی پین نشسته و به دیواره نرسیده، هیچ تست عملکردی آن را جبران نمیکند. مدرک برش را میتوانید کنار ترک بشکه سوراخ آبکاریشده بخوانید.روی خط ما چه چیزی کنترل میشود
۷ خط SMT، کوره رفلوی دوازده منطقه با SAC305 و نیتروژن زیر ۵۰۰ ppm، لحیم موجی و انتخابی برای تکنولوژی مخلوط، پیشگرم تنطیمشده برای هر برد، پروفایل اندازهگیریشده روی همان برد، پلینگ دستکمتر ۲۰ میکرون و بیشتر، مس داخلی تا ۶ اونس و خارجی تا ۱۰ اونس، بازرسی با X-ray و CT و در صورت نیاز برش عرضی، و بازرسی طبق IPC-A-610 کلاس ۲ یا ۳. جزئیات خط در مونتاژ کامل PCBA و پارامترهای مس و ضخامت در پارامترهای فرآیند FR-4 است. در SUPERB PCBA، در بازبینی پیش از تولید، وزن مس لایهها و نوع اتصال پین به پلین را میپرسیم، چون همین دو مورد تعیین میکنند که پروفایل موجود برای پینهای سنگین کافی است یا نه. اگر پین به پلین دو اونس وصل است و پروفایل روی برد دیگری تنطیم شده، همانجا میگوییم، نه بعد از دسته اول.همه این اندازهگیریها روی همان برد مشتری انجام میشود: پروفایل روی برد واقعی، برش روی نمونه واقعی و گزارش با همان شماره سریال. اگر پروفایل روی برد مرجع تنطیم شود، اعداد برای برد سنگینتر معنی ندارند.